Zvw Regeling zorgverzekering Hulpmiddelenzorg

In de Regeling Zorgverzekering is bij Ministerieel besluit vastgelegd welke hulpmiddelen binnen de aanspraak van het Basispakket van de Zorgverzekeringswet vallen. 

Wettelijk kader Zorgverzekeringswet en Besluit Zorgverzekering

• In de Zorgverzekeringswet is vastgelegd op welke zorg de verzekerde recht heeft, zonder daarbij aan te geven wie de desbetreffende zorg moet verlenen (een functiegerichte omschrijving van de rechten en aanspraken in plaats van een voorzieningengerichte omschrijving);
• De aanspraken en rechten op hulpmiddelen zijn - van in het verleden aanbodgericht - naar vraaggericht en functiegericht geformuleerd en voorzien van een globalere omschrijving met als aangrijpingspunt de te corrigeren aandoening/handicap;
• In artikel 2.1, tweede lid van het Besluit Zorgverzekering (Bzv) is bepaald dat de inhoud en omvang van de vormen van zorg of diensten mede worden bepaald door de stand van de wetenschap en praktijk en, bij het ontbreken van een zodanige maatstaf, door hetgeen in het betrokken vakgebied geldt als verantwoorde en adequate zorg;
• In artikel 2.1. derde lid van dit besluit is bepaald dat een verzekerde op een vorm van zorg of een dienst slechts recht heeft voor zover hij daarop naar inhoud en omvang redelijkerwijs is aangewezen;
• In artikel 2.9, eerste lid, is geregeld dat de hulpmiddelenzorg die bij ministeriële regeling is aangewezen, ten alle tijde functionerende adequate oplossing voor zijn/haar probleem (hulpmiddelen en verbandmiddelen) omvat;
• In artikel 2.9. tweede lid is verder bepaald dat de kosten van normaal gebruik van hulpmiddelen voor rekening van de verzekerde komen, tenzij bij ministeriële regeling anders is bepaald (wordt onderstaand toegelicht per verstrekking);
• In de toelichting bij de Regeling Zorgverzekeringen is aangegeven dat: "om te komen tot een transparante invulling is het aan de Zorgverzekeraars om de uiteindelijk te verstrekken hulpmiddelenzorg het eindresultaat te laten zijn van een geprotocolleerde vertaling van een diagnose en indicatie in concrete voorzieningen". In deze protocollen zal worden aangeduid welke expertise benodigd is en wat de weg is van probleem naar oplossing. 

Klik hier voor achtergrond en chronologische ontwikkelingen van Hulpmiddelenzorg in de Zorgverzekeringswet. 
 

• 1a. onderdelen van het menselijk lichaam (prothesen) (art. 2.8) 
    
• 1b. het ademhalingsstelsel (art. 2.9)
   
• 1c. de urinelozing en defecatie (art. 2.11)
    
• 1e. het bewegingssysteem en daaraan gerelateerde beperkingen (art. 2.12)
     
• 1f. de visuele functie (art. 2.13)
      
• 1g.de hoorfunctie (art. 2.10)
   
• 1h. de persoonlijke verzorging en bescherming (art. 2.15)
   
• 1i. de anticonceptionele doeleinden (art. 2.16)
   
• 1j. beperkingen die samenhangen met verzorging en verpleging op bed(art. 2.17) 
   
• 1l. injectiespuiten (art. 2.19)
   
• 1m. het transport van bloed in aderen en en transport lymfe (TEK)
   
• 1n. functies van het hematologisch systeem (art.2.32)
   
• 1o. de bloedsuikerspiegel (art 2.6.o)
   
• 1p. draagbare uitwendige infuuspompen (art. 2.22)
   
• 1q. schoenvoorzieningen niet zijnde orthesen (art. 2.23)
   
• 1r. het spijsverteringsstelsel of aan ziektegerelateerde ondervoeding of een risico daarop (art. 2.18)
   
• 1s. beperkingen in het spreken (art. 2.6s)
     
• 1t. communicatie, informatievoorziening en signalering (art 2.26)
     
• 1y. uitwendige elektrostimulators tegen chronische pijn 
   
• 1aa. soloapparatuur (art. 2.29)
   
• 1cc. vervanging van BAHA-hoorstellen (art. 2.31)
   
• 1ff. geleidehonden (art. 2.34)
   
• 1hh. thuisdialyseapparatuur (art. 2.36)
   
• 1jj. toediening van voeding (art. 2.24)
      

• het verschil tussen de aanschaffingskosten en het bij dat hulpmiddel vermelde bedrag; dat kan verschillen naar de groep van verzekerden, waartoe de verzekerde behoort, zoals de leeftijd; met leeftijd wordt dan bedoeld de leeftijd van verzekerde op het moment waarop hij zich wendt tot de aanbieder van het hulpmiddel (artikel 2.7)
• een daarbij vermeld bedrag wegens besparing van kosten.

Indien een dergelijke eigen bijdrage vanwege deze ministeriele regeling aan de orde is, staat deze vermeldt bij de informatie over de afzonderlijke verstrekkingen.
 
Het hulpmiddel moet gebruiksklaar verstrekt worden, dus het moet werken en de verzekerde moet weten hoe hij er mee moet omgaan, inclusief eerste batterijen, oplaadapparatuur, training en instructie. 
  

• de zorg of overige prestaties waaraan hij behoefte heeft, of
• vergoeding van de kosten van deze zorg of overige diensten alsmede , desgevraagd, activiteiten gericht op het verkrijgen van deze zorg of diensten.

De inhoud en omvang van de hulpmiddelenzorg wordt bepaald door de stand van de wetenschap en praktijk en - bij ontbreken van een zodanige maatstaf - door hetgeen in het betrokken vakgebied geldt als verantwoorde en adequate zorg en dienstverlening.

De verzekerde heeft op een vorm van zorg of een dienst slechts recht voor zover hij daarop naar inhoud en omvang redelijkerwijs is aangewezen.

Een hulpmiddel - verstrekt in het kader van de verzekerde hulpmiddelenzorg - moet goed functioneren en bij de beperking van de verzekerde passen (dus adequaat zijn). Hulpmiddelen moeten individueel gericht en voor langdurig gebruik noodzakelijk zijn. 
   

De kosten van normaal gebruik van hulpmiddelen komen, tenzij bij de afzonderlijke vertsrekkingen anders vermeld, voor rekening van de verzekerde. Onder kosten van normaal gebruik wordt onder meer verstaan de kosten van energiegebruik, batterijen, oplaadapparatuur en kleine onderdelen die moeten worden vervangen om het hulpmiddel in goede staat te houden. Reparatiekosten zijn over het algemeen voor rekening van de verzekeraar.
 

In de individuele zorgpolis kunnen aanvullende voorwaarden opgenomen zijn vanuit doelmatigheidsoverwegingen om tot vervanging over te gaan.  
 
Bij vervanging in relatie tot overgang van verzekering bestaat een apart protocol van ZN Overgang hulpmiddelen bij wisselen van verzekeraar.